Category Archives: DIY

Szczurza twarz

Zwykły wpis

Wraz z rozpoczęciem każdego roku szkolnego, zaczynają się przygotowania do świątecznego przedstawienia. Za każdym razem jest to dość poważne przedsięwzięcie, ponieważ biorą w nim udział prawie wszystkie dzieci uczęszczające do Świetlicy Środowiskowej Wspólna Chata, działającej przy naszej szkole. W tym roku było to przedstawienie „Dziadek do orzechów”, a że mój Panicz nie jest specjalnie wyrywny w kwestiach aktorskich, dostał jakże ambitną rolę szczura, tego mądrzejszego. Na początek każdy obowiązkowo musiał obejrzeć konkretną wersję bajki z 2004 roku.

dziadek4

Na (moje) szczęście kostium miał być tylko symboliczny, ale szczerze mówiąc nawet moja wyobraźnia była daleka od szczurzej symboliki. Miałam nadzieję, że uda mi się ogarnąć temat wcześniej, a nie w ostatnim momencie, ale wyszło jak zwykle. Zupełnie przypadkiem czapka powstała dwa dni przed premierą, ale tylko dlatego, że pomyliłam terminy.

img_6012

wp_20161213_23_59_02_pro

Bazą do maski była czapka z firmowymi trzema paskami, a że kupiona w sh, to i żal był mniejszy 😉 Pół nocy siedziałam i szybko kleiłam na gorąco, bo przecież czasu jak zwykle nic nie zostało. Nie wyglądało to estetycznie, ale efekt i tak był gryzoniowaty 🙂

img_6005

Czapka obszyta została piękną i mięciutką dzianiną, która miała zupełnie inne przeznaczenie. Kawałkiem różowego tiulu ze spódniczek wykończyłam uszy, czubek nosa i ogon. Okulary skręciłam z wieszaka z pralni, a wąsy z okrągłego rzemyka do tworzenia biżuterii.

img_6003

Rano na szybko doklejałyśmy z Majulą szczurze zęby, ponieważ wyleciały nam z głowy, a bez nich nasz zwierz bardziej przypominał kreta.

img_6004

img_6007

Jestem mistrzem logistyki i w kwestiach organizacyjnych zawsze daję z siebie 100%. Wtedy również wszystko było zapięte na ostatni guzik: kostium gotowy, przełożone zajęcia dodatkowe, zorganizowana opiekunka, baterie naładowane… 😉 W szkole jednak nic się nie działo 🙁 Okazało się, że występ jest w czwartek, a nie w środę. Kiedy zapytałam Panicza dlaczego nie wyprowadził mnie z błędu, stwierdził tylko, że nie chciał mnie denerwować (ha ha ha).

Moja logistyka siadła 😐

wp_20161214_07_25_38_pro

WP_20161214_07_25_31_Pro-001

2016 12 15 (20)

W przedstawieniu wzięło udział ponad 30 dzieci. Motywem przewodnim był „Dziadek do orzechów”, ale były też elementy świąteczne, dużo tańca i śpiewu.

Symbole patriotyczne drugoklasisty

Zwykły wpis

Wychowawczyni Majuli poprosiła mnie o zrobienie maków i ew. jeszcze innego symbolu patriotycznego, na akademię 11 listopada. Zdecydowałam się na biało-czerwone wstążki na bezpiecznej dla dzieci szpilce.

Kupiłam piękną czerwoną krepinę, a resztę potrzebnych rzeczy znalazłam w domu: czarną i zieloną bibułę, styropianowe kulki o średnicy 3 cm i patyczki po chorągiewkach.

img_5858

Dalej było już tylko gorzej, bo jak zwykle mocno przeżywałam to zadanie, jak z resztą wszystko za co się zabieram. Efekty są różne, ale żeby nie było baaardzo się staram 😀

Dłuuuuugo zwijałam płatki na patykach, a jeszcze dłużej skręcałam pręciki.

img_5868

Gruba, mięsista krepina jest idealna na takie prace i maki wyszły rewelacyjne.

img_5878

img_5876

Biało-czerwoną wstążkę o szerokości 1 cm kupiłam na Allegro. Prościzna, nie ma się czym chwalić. Obcięłam, podpaliłam i skleiłam Magikiem. Tadam!

img_5832

img_5833

Z przymocowaniem wstążki do dziecka miałam spory problem, bo przecież nie zwykła szpilka, nie agrafka, nie klej ani taśma klejąca. Szukałam i szukałam, aż w końcu znalazłam TUTAJ. Jak na moje potrzeby szpilka mogłaby być cieńsza i krótsza, ale to była desperacja, więc nie wybrzydzałam.

img_5871

img_5879

Dziewczynki miały maki, chłopcy chorągiewki, a dodatkowo wszyscy wstążki. Wyglądali bardzo galowo i bardzo patriotycznie, a piosenkę To nasza Ojczyzna Michała Witeckiego wykonali tak, że ze wzruszenia łezka w oku się kręciła 🙂

Mediowy album – warsztaty scrapowe

Zwykły wpis

Od lat obserwuję poczynania scraperek, ponieważ bardzo bardzo baaaardzo podobają mi się wszelkie prace wykonane tą techniką. Dwa lata temu w ramach imprezy Craftshow byłam na warsztatach z Anią ze Skrapowiska i usiłowałam okiełznać białą przestrzeń i stworzyć własne LO. To było moje pierwsze spotkanie scrapowe, którego efektem było to:

karina

Zdjęcie, które wykorzystałam, zrobiła cztery lata temu, podczas upalnej lipcowej sesji Kasia ze Sweetkid.

Kolejne warsztaty (już po dwóch latach) to właśnie album. Zakochałam się w pracach Doroty i kiedy usłyszałam, że poprowadzi warsztaty „tuż za rogiem”, od razu się zgłosiłam. Oczywiście przez ciągłe szycie spódniczek, od poprzednich warsztatów nie zrobiłam nic co by mi przybliżyło w praktyce technikę scrapbookingu.
W teorii niektóre pojęcia usłyszane podczas spotkania były mi znane i wiem np. co to maski, stemple, media, kity czy embossing, ale „gesso”? ….. mnie pokonało 😉 Na szczęście w trakcie tych pięciu godzin wszystko się wyjaśniło i wyszłam stamtąd taka mądra, że hej 😉

Relacja z warsztatów do zobaczenia TUTAJ, a mój pierwszy album tutaj 🙂

img_5747

Ostatecznie jestem całkiem zadowolona, chociaż długo walczyłam z opanowaniem nerwowego drżenia rąk, tym bardziej, że otaczały mnie osoby, które są mistrzami w tym fachu 😉

img_5748

img_5749

img_5751

img_5753

img_5755

img_5757

img_5759

img_5761

img_5763

img_5764

img_5765

img_5768

img_5769

img_5771

img_5772

img_5774

img_5775

img_5778

img_5781

img_5782

Od kiedy podglądam wszystko co scrapowe, zamarzyłam sobie album komunijny wykonany tą techniką. Komunia mojego Panicza była w maju, ale brak umiejętności mocno ograniczał mój zapał, a chęci to nie wszystko.

W październiku odbędzie się kolejna impreza Craftshow. W programie jak zwykle warsztaty, a przecież to trening czyni mistrza 🙂

Szyciowy odwyk

Zwykły wpis

Koralikowe bransoletki postanowiłam robić, a przynajmniej spróbować, po przeczytaniu wpisu na blogu Zapomnianej Pracowni. Jakoś na początku nie wierzyłam, że mi się uda, ale szybko się przekonałam dlaczego nazwała to „zarazą”. W każdej wolnej chwili nawlekałam lub dziergałam gotowe sznurki.

Wzory na bransoletki znajdowałam wszędzie m. in. na stronach: WeraphHandmade4u.artDziergadełka JPo czy całe mnóstwo na Pinterest. Zmieniałam kolory, szerokości, a także tworzyłam własne schematy dzięki programowi DB-BEAD. Takie nowe uzależnienie i odwyk od szycia. Po jakimś czasie wszystko wróciło do normy, ale przyznam, że koralików już dawno nie dotykałam.

Ten wzór był pierwszy jaki zrobiłam. Później następna taka sama i następna i tak powstało ich kilkanaście, ale sama ciągle jej nie mam.

szp_6

Już po pierwszych paru bransoletkach wiedziałam, że muszę sobie usprawnić start i na koniec każdego sznurka nawlekałam po kilka rzędów jednakowych koralików. Jeśli bransoletka była np. na 8 koralików w rzędzie to nawlekałam po 8 koralików w trzech kolorach, żeby wiedzieć, który następny. Wcześniej strasznie mi się mieszały i prułam po kilka razy.

IMG_4423

Bardzo mi się podobają cieniowane bransoletki, ale dopasowanie kilku odcieni jednego koloru było niezłym wyzwaniem. Nie pamiętam, w którym miejscu internetowych czeluści przypadkiem znalazłam dziecinnie proste rozwiązanie: przeźroczyste koraliki i cieniowany kordonek! Trochę się wrednie robi, bo akurat ten kordonek się rozwarstwia i wszystko się plącze, ale efekt jest super. Oczywiście robiłam kilka razy, ale też nie mam, bo ostatnią zdjęłam z ręki i oddałam siostrze. Kolejna na liście „do zrobienia!”

szp_9

IMG_5251

Czarna mat-błysk też jest moją ulubioną i też robiłam kilka razy, ale w odróżnieniu od innych tę mam 🙂 W innych kolorach połączenie wersji mat-błysk wygląda równie ładnie.

cz_2

Kwiatuszkowe biało-różowe bransoletki zrobiłam dla malutkich dziewczynek i to były jedyne, do których użyłam zapięcia niemagnetycznego.

IMG_4322

Ta jest Majuli. Moja Panna nie chciała tylko różowych kwiatków, dlatego ma jeszcze niebieskie. Zapięcie zdobi srebrna koniczynka.

IMG_4380

Poniżej galeria przeróżnych bransoletek. Jedne na 6, drugie na 8 koralików. Chyba nie robiłam grubszych. Bardzo lubię efektowne gąsieniczki, chociaż na pewno szybciej robi się zwykłe okrągłe.

Tutaj jeden wzór, te same, ale zmienione kolory .

IMG_4384

IMG_4689

IMG_5070

IMG_5071

Bardzo, naprawdę bardzo podobają mi się wzory tworzone na podstawie barw prawdziwych węży. Znalazłam je na Pintereście, ale przy niektórych bardzo improwizowałam, bo jakość schematu była kiepska.

blog21

blog2

blog2

blog23

blog24

Te trzy poniżej to też węże, ale wzory gdzieś mi wypełzły 😉

wąż_1

ż_1

wąż_4

A tu już cała reszta, którą zdążyłam popstrykać zanim wyszły. Jak tak patrzę na nie to aż mi się znowu chce je robić, ale na razie muszę szyciowo obrobić to co pilne, a potem do nich wracam. Może tak sobie ustalę, że raz szycie, raz koraliki 😉

zb_1

zb_4

zb_5

zb_6

zb_7

Aaaaaaaa….niedawno przecież zrobiłam kolczyki! Czarny mat-błysk. Jak na pierwszy raz to super, prawda? 😀 Podpowiedź jak je zrobić znalazłam na Passart.pl.

WP_20160521_12_03_11_Pro

Rozsądek podpowiada mi „szyj, bo termin goni!”, ale jak tylko skończę, to tak jak już pisałam wyżej, wracam do koralików. Postanowione 😀 Czyli za jakieś 2-3 tygodnie ;(

Wiosenny wianuszek

Zwykły wpis

W szkole pierwszy dzień wiosny obchodzony jest bardzo kolorowo. Z tej okazji, od kilku lat, we wszystkich tego typu instytucjach zapanowała moda na ubiór bardzo słoneczny, kwiatowy i jak najbardziej wiosenny.

IMG_5290

Na tę okoliczność Majula i ja zmajstrowałyśmy wianek z tego co było w domu. Przecież niczego tu się nie wyrzuca, bo zawsze może się przydać i tak na przykład bazą była otulinka do rurek, która została nam ze szpulkowego organizera. Maki i rumianki robiłyśmy do jasełkowego koszyka z kwiatami, który był darem od krakowskich kwiaciarek dla małego Jezuska. Kupione „przy okazji” hawajskie kwiatowe wieńce też się przydały 🙂

wianek

Otulinkę skleiłyśmy klejem na gorąco. Ciężko było, bo oczywiście wysoka temperatura topiła piankę, ale dla bezpieczeństwa i estetycznego wyglądu zabezpieczyłyśmy bazę żółtą wstążką. Potem już tylko kwiatki. Zaczęłyśmy od tego co już miałyśmy czyli maki i rumianki. Potem improwizacja z kwiatami z różnych hawajskich zestawów: bławaty i to coś fioletowe z żółtym bibułkowym środkiem.

IMG_5283

Malusie słoneczniki i drobne kwiatuszki na gałązkach dostałyśmy od Babci Izy. Wcześniej przekonałyśmy ją, że u niej tylko stoją i się kurzą, a nam na pewno się przydadzą 😀

IMG_5286

IMG_5306

IMG_5308

Majula może trochę przesadziła z wiosennym doborem stroju, ale była zachwycona efektem końcowym. Na zdjęciu spódnica, którą uszyłam zaraz po tym jak skończyłyśmy wianek, ale o tym w następnym wpisie 🙂

IMG_5313

W końcu mam nerkę

Zwykły wpis

Od ostatniego wpisu uszyłam folkową spódnicę dla koleżanki, trzy różne tiulowe pettiskirts i sobie zrecyklingowaną spódnicę, ale to świeżutką, jeszcze ciepłą nerką chcę się pochwalić.

Do akcesoriów tego typu podchodziłam bez jakiegoś specjalnego przekonania, a tym bardziej nie dopadła mnie chęć posiadania jednej z nich. Do czasu! W ub. roku będąc z dziećmi na obozie, zakochałam się w nerkach szytych przez Made by Pati i od tego czasu nie mogłam przestać o niej myśleć. Długo to trwało, bo albo nie miałam czasu, albo weny, albo jednego i drugiego. Jedyne co mi przyszło do głowy to kawałek lnianej tkaniny, z której wiedziałam, że będzie uszyta, przynajmniej ta pierwsza, próbna 😉

IMG_0817

Jakiś czas temu na Allegro kupiłam zestaw różnych tkanin, jedne mniejsze, inne większe, ale maksymalnie 60-70 cm x 40-50. Flanelki, lny, firanki, bawełny….. ok. 10 szt. Niektóre już wyszyłam i powstały z nich m. in. wewnętrzna część worka na kapcie i cały plecak królewny.

IMG_3901

Nie mogłam się zdecydować na krój nerki, co nie jest może bardzo skomplikowane, ale za to jakie istotne 😉 Przeszukałam chyba cały Internet i wśród całego mnóstwa pomysłów i tutoriali znalazłam Daisy Janie, której model najbardziej mi się spodobał. Wszystkie elementy wykroju idealnie wkomponowały się mój niewielki kawałek materiału, który miał tylko 34×48 cm.

IMG_3908

W komentarzach do nerki znalazłam naszego polskiego bloga AleWorek, na którym można zobaczyć jakie cuda tworzy z lnu Artystyczna Adka, a wśród nich rewelacyjnie zmodyfikowaną nerkę z tego samego źródła.

Zamek dł. 24 cm. Pasek szer. 2,5 cm. Wszystko z odzysku 🙂

Tak wygląda moja nerka na płasko: przód…

IMG_3920

… i tył.

IMG_3923

A tak wypchana.

IMG_3913

I w środku.

IMG_3918

Myślę, że damska nerka działa podobnie jak damska torebka, czyli jest w niej bałagan, ale w wersji mini. Może kieszonki trochę pomogą w zachowaniu ładu 😉 Chciałabym kiedyś zamknąć wewnętrzną kieszonkę zamkiem, albo zrobić dodatkowe zewnętrzne na napy lub w ostateczności na rzepa.

IMG_3924

W tkaninowy zestawie były dwa kawałki z równie fajnym wzorem graffiti. Len jest dość sztywny i chyba uszyję z niego czarno-białą siostrę, a przy następnej zacznę kombinować 😉

IMG_3912

Zabawne jest w tym wszystkim to, że rok trwało myślenie o niej, a wczoraj bez żadnego planu, po prostu usiadłam i uszyłam. Bardzo mi się podoba i mimo tego, że nie są to może moje kolory, jestem z siebie bardzo dumna. Najbardziej jednak chyba z tego, że prawie zdążyłam przed wakacjami 😉 Zaraz zabieram się za następną 😀

Pokaz mody ekologicznej

Zwykły wpis

Pokaz mody ekologicznej to kolejna inicjatywa w naszym przedszkolu zorganizowana przy okazji Dnia Ziemi. Dzieci miały przyjść ubrane w kolorach żółtych i zielonych, a sam pokaz był jednym z punktów imprezy.

Kreacja w pierwszej wersji miała powstać z gazet, ale Majula zdecydowała, że jednak będzie to papier toaletowy w rumianki. Projekt został zaakceptowany, a sama zainteresowana pomagała bardzo przejęta. Trwało to niesamowicie długaśne pięć minut, ponieważ przy rozcinaniu papieru rączka się zmęczyła.

IMG_3262

Paski z całej długości rolki zostały zmarszczone i przyszyte do wykrojonej z tetry spódnicy z koła. Rozcinanie, marszczenie i przyszywanie trwało ok. 6 godzin, plus spódnica z koła jakieś 15 minut. Wykorzystałyśmy 4 rolki papieru toaletowego i chociaż prawie nie widać rumiankowego wzoru, spódniczka naprawdę wygląda zabójczo 🙂

IMG_3266

IMG_3269

Panna nie spodziewała się kręcącej spódnicy, ale kiedy próba kręcenia wypadła pozytywnie była zachwycona 🙂

IMG_3273

IMG_3281

Majula zażyczyła sobie wielki kapelusz, ale kiedy zobaczyła rozpacz w moich oczach, zgodziła się na kwiatka 😉 Za wyrozumiałość i łaskę jaką mi okazała dostała do kwiatka wielki brylant 😉

IMG_3282

Przy białym kolorze nie ma przynajmniej problemu z sesją zdjęciową. Takie słońce mam ok. 6 rano w „pająkowym pokoju” i nie jest to problemem w tygodniu, kiedy trzeba wstawać do przedszkola i szkoły, ale w weekend mam ochotę to okno po prostu zamurować.

IMG_3283

Nasza eko-spódniczka bardzo się podobała zarówno paniom jak i koleżankom z przedszkolnej grupy, tylko co ja z nią teraz zrobię? Nadeszła wiosna, za chwilę lato, więc może nada się na jakąś plenerową imprezkę, byle nie przy ognisku 😉

IMG_3292

IMG_3293